ADD in combinazione con lo sport (parte 1)

Oggi voglio parlo di ADD in combinazione con lo sport. Lo trovo interessante, perché fai alcune sostanze con sport, ti manca come un add'er. 

Quando ho circa 10 anni, trovo che ho add. Ero un bambino che sognava molto ad occhi aperti, ho mostrato scarso interesse per lo studio, ero molto nel mio mondo e ho un grande fantasia. Ero al contrario di altri bambini non pronto per studio e volevo leggere tutto il giorno. Mi piaceva essere solo, ma ho avuto molti amici. 

Ho sempre avuto delle difficoltà con le incertezze, perfezionismo e periodi depressivi. Ho sempre valli profonde e alte vette. Le mie emozioni non sono stabile, che a volte può rendere la vita difficile. Ho i periodi che non riesco a dormire (questi periodi durano a volto mesi), mi fisso molto davanti a me (perso nei suoi pensieri) e posso immergermi completamente negli interessi ( che perdo anche rapidamente). Ho molti pensieri e penso di cose non importante. 

ADD nella scienza

Per saperne di più sui fatti scientifici di Add, sto facendo ricerche alle onde cerebrali. Onde Cerebrali è attività elettrica nel nostro cervello e consente alle nostre cellule cerebrali di comunicare tra loro e quindi trasmettere informazioni. 

Vandaag wil ik vertellen over ADD in combinatie met sport. Ik vind dit interessant, omdat je met sporten bepaalde stoffen aanmaakt die je als ADD'er mist. 

Toen ik ongeveer 10 jaar oud was kwam ik erachter dat ik add heb. Ik was een kind die veel dagdroomde, weinig interesse toonde in leren, veel in mijn eigen wereld zat en een grote fantasie had. Ik was in tegenstelling tot de andere leerlingen nog niet klaar om me bezig te houden met leren en wilde het liefste de hele dag lezen. Ik was graag alleen, maar ik had wel veel vrienden. 

Ik heb het altijd moeilijk gehad met onzekerheden, perfectionisme en depressieve periodes. Ik heb altijd last van diepe dalen en hoge pieken. Mijn emoties zijn nooit erg stabiel, wat het leven soms lastig kan maken. Ik heb periodes dat ik niet kan slapen (deze periodes duren soms maanden), ik staar heel veel voor me uit (verzonken in gedachten) en ik kan volledig opgaan in interesses (die ik vervolgens ook weer snel verlies). Ik heb heel veel gedachten en ik denk na over dingen die er eigenlijk niet toe doen. 

ADD in de wetenschap

Om meer te kunnen weten over wetenschappelijke feiten van add , doe ik onderzoek naar hersengolven. Hersengolven is de elektrische activiteit in ons brein en stelt onze hersencellen in staat met elkaar te communiceren en zo informatie door te geven. Over het algemeen kan worden vastgesteld dat elk brein tijdens dezelfde gemoedstoestand (wakker, slapen, stres, creatief, etc.) ongeveer dezelfde hersengolven produceert. Bij ADD is gemeten dat er een andere hersenactiviteit wordt gemeten in bepaalde delen van het brein. We spreken dan van een afwijkende hersenactiviteit. 

Je kunt hersengolven meten via een EEG, wat staat voor Elektro-EncefaloGram. Met een EEG maak je de hersenactiviteit zichtbaar op een monitor. 

Welke hersengolven zijn er?

Er zijn vijf hersengolven die een compleet spectrum beslaan van 0 - 42 Hz, namelijk: Alpha, Beta, Theta, Delta en Gamma.  Deze hersengolven hebben hun eigen trillingsintensiteit en drukken we uit in Hz. Hieronder beschrijf ik verschillende hersengolven die ons brein kan produceren en wat je als mens dan als gemoedstoestand ervaart. 

Delta golven (0,5 - 4 Hz, diepe slaap)

Delta golven zijn de meest trage golven die ons brein kan maken en wordt geproduceerd als we in diepe slaap zijn. 

Theta golven (4 - 7 Hz, meditatie en diepe ontspanning)

Dit zijn hersengolven die geproduceerd worden vlak voordat we in slaap vallen of tijdens het (dag) dromen. We zijn volledig ontspannen en staan open voor creatieve ideeën en verre herinneringen. 

Bij add'ers blijkt voornamelijk in het frontale cortex van de hersenen overdag een meer dan gemiddelde theta activiteit aanwezig te zijn. Bij mensen zonder add is overdag vrijwel geen theta activiteit te meten.  Deze theta activiteit is niet gunstig wanneer je alert moet zijn of je moet concentreren. Je zult dan ook snel afgeleid zijn en je niet kunnen concentreren. Dit verklaard waarom ik veel staar/ dagdroom. 

Alpha golven (7 - 14 Hz, ontspannen en helder)

Wanneer het brein alpha golven produceert voelen we ons plezierig en ontspannen, maar tegelijkertijd ook alert. Je bent dus niet gehaast en gestrest, maar juist kalm en kunt makkelijk creatieve kanten bereiken terwijl je je uitgerust en helder voelt. 

In deze alpha zijn we goed in staat te leren en informatie op te nemen. We kunnen ons goed focussen en ons brein is in staat goed informatie te verwerken. 

Beta govlen (14 - 40 Hz, alert en waakzaam)

Over het algemeen produceren we beta golven, wanneer we onze aandacht extern gericht hebben. beta golven kun je tussen laag, gemiddeld en hoog onderscheiden. We zijn op dat moment dus totaal niet met onszelf bezig, maar met de buitenwereld. We zijn bijvoorbeeld aan het werk, auto rijden, praten, presenteren en maken beslissingen. 

Wanneer we stres ervaren is een hoge activiteit beta aanwezig, terwijl er weinig andere hersengolven zijn. Bij een goede verhouding beta golven met andere hersengolven kun je heel succesvol zijn. Je kunt dan een taak helder en gefocust uitvoeren, zonder snel fouten te maken omdat je de aandacht snel verliest. Je kunt op dat moment goed logisch nadenken, redeneren, onthouden en beslissingen nemen. 

Bij een slechte beta verhouding is je brein een chaos van gedachten die je niet kunt stoppen. Focussen op 1 ding zit er dan ook niet in. Bij mensen met add wordt dan ook vaak een slechte beta verhouding gemeten. 

Wanneer je s'nachts slecht kunt inslapen, komt dit omdat er nog teveel beta activiteit in het brein aanwezig is.  

Gamma golven (40 - 42 Hz, zeer gefocust)

Een hoge staat van bewustzijn en alert zijn. Dit gebeurd wanneer we een topprestatie moeten neerzetten. 

Conclusie:

Wanneer ik deze informatie op mezelf betrek, wordt voor mij duidelijk waarom ik veel last heb van staren. Over het algemeen produceer ik veel theta golven. Het volgende wat ik wil onderzoeken is het verband tussen theta golven en depressieve gevoelens. Zorgt deze hersenactiviteit dan voor een tekort aan 'blije stofjes', waardoor ik impulsieve acties onderneem die ervoor zorgen dat ik een overschot aan beta golven aanmaak (waardoor ik dus weer blij zou worden). Zorgt dit voor de diepe dalen en hoge pieken in mijn emotie?